Ata 1, parte 3: Esko es ajitada, el canta.
- Esko (sola): "A acel modo la universa cambia", papa ia dise. La Deo ta fisa me! Un paso grave! Si! Si on pensa lo de la basa de sua cor, on vide ce asi on no ave spasio per jua. Emosias strana es movente longo mea corpo de la testa a la talon, a su e a supra. Esta es la presabor de la joia de sposi. (El vade ala e asi) Alo! Cuando Esko de la sapator sposi, alora la universa regarda con stona. On debe esecuta un misa, on debe canta, e pos la rituo me mesma va comensa la imno "La tota universa ta joia". Me debe plora. (El frota sua oios.) Ma esce plora aida, car la cosa ia ja avansa tan longa? No cosa; a esta razona me vole deveni un om e canta la imno de sposi, cual me ia atende ja como un enfante. Esta imno es bela e dulse, me aseta, an tal ma vole afisa a lo alga codas, cual dona plu multe furia e forte a la musica. Ma a la cosa. (El canta:)
"Cadun prepara la selebra,
ma la sposa en sua ansia abita;
El plora per parti de sua casa,
an tal el espeta sua cara.
A la porte de la campo la sposo sta,
Aora la faxos de orzo brilia ja."
- (Esko continua:) Bon. Ma asi me ta vole afisa esta (el canta:) "Tiluli, tiluli, tilulilu liluli!" La strofe du segue:
"Aora on oia un tona
e la sala de sposi resona.
La sposa plora no plu per sua destina
el no lamenta per la dios sortida.
El dansa, con la labios roja,
sur la testa un coroneta orosa.
Tiluli, tiluli,
tilulilu liluli!"
- (Esko continua:) La strofe tre:
"La tempo dulse es pasada,
como la pais de dormi tra la eda.
La sposa canta aora,
a sua enfantes el nara,
do los trova la Eden distante,
do los vide sua montes bluinte.
Tiluli, tiluli,
tilulilu liluli!"
- (Esko continua:) Alora la strofe cuatro...
- Martta (a la porte ladal): Esce tu no vole clui tua boca, tu rana, o me veni denova e lasa mea basto dansa sur tua dorso? Garda tu cuando la venta es bon. Ce tu asi comensa ance cria como un corvo, tu bruta! (El desapare)
- Esko (sola): Me senti me multe turbada a esta momento, mea cor es como un balo ardente de catran, me spirito es ardeda par Kreeta e la sposi. - Kreeta! Mea testa turba cuando me pensa, ce me va es pronto un persona con tu, donce me va deveni tu, e tu va deveni me. Esko va es Kreeta e Kreeta va es Esko; on ta nomi nos o Kreetaesko o Eskokreeta. Si. - Me jura, ce me es sempre fidosa a tu, mea Kreeta. Si la diablo, ci vade e spia sirca nos asta la dia de apocalise - me dise - ce si el ta tisa me a besa un otra fem, alora tu debe colpa mea fes, colpa mea fes, Kreeta, tan forte ce mea dentes ta clica! Un person, ci jura un jura santa de fida, e viole plu tarda esta jura, ta es condenada par la sielo e la tera; sua testa ta es rompeda a polvo! (Topias e Sepeteus veni.)
Ei kommentteja:
Lähetä kommentti